Wkrótce po tym wszystkie wyznaczone punkty zostały zajęte przez nasze oddziały. Uporczywie trzymały się tylko koszary «Straży Ogniowej», które zajęli bolszewicy mając 24 karabiny maszynowe i około dwustu ludzi. Koszary te dzięki swej budowie i położeniu panowały nad miastem. Bronili się bolszewicy tam, tak zaciekle, że do godz. 6-tej rano wszystkie nasze ataki na koszary te były odbite. Został wysłany tam kpt. Bornstaedt z dwoma karabinami maszynowymi. Swoją odwagą osobistą, męstwem oraz umiejętnością kierowania ogniem, zmusił bolszewików do kapitulacji i zdobył te koszary”. Po demobilizacji korpusu (21 maja) wrócił do Warszawy i w listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu Niemców.
27 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego w Rosji i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem od dnia 1 stycznia 1918 i przydzielony z dniem 25 listopada 1918 do 21 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 81.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 177.. Następnie został przydzielony do Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko dowódcy Oddziału Sztabowego. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.