Pełnił wówczas służbę w Dowództwie 12 Dywizji Piechoty. W tym samym miesiącu został przeniesiony do 54 pułku piechoty na stanowisko dowódcy I batalionu.
W marcu 1921 wrócił na stanowisko dowódcy Oddziału Sztabowego MSWojsk. (Oddziału Zamkowego) w Warszawie. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 32 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 439. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony macierzyście do 33 pułku piechoty w Łomży z pozostawieniem na stanowisku dowódcy Oddziału Sztabowego MSWojsk. W marcu 1926 został przeniesiony do 36 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy III batalionu. Później został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. 26 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 31. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 5 listopada 1928 ogłoszono jego przeniesienie do 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 5 października 1929 został przeniesiony do 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 28 stycznia 1931 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łomża na stanowisko komendanta. W czerwcu 1933 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Starogard na stanowisko komendanta.