Cechą charakterystyczną tej linii była wielka liczba kobiet, które zostały mistrzyniami chan.
Mistrz chan Hanyue Fazang zmarł w 1635 roku.
Prace literackie Hongjie fayi (Rytuał i procedura dla szerzenia ordynacji) Zhizheng zhuan tiyu (Sugestie i uwagi o „Zhizheng zhuan”) – praca ta powstała w 1620 roku z wykładów mistrza zanotowanych przez jego uczniów i przez nich wydana. Sanfeng Zang heshang yulu (Zapisane wypowiedzi czcigodnego mnicha Sanfenga Zanga)
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 39/29. Huanyou Zhengchuan (1549–1614) 40/30. Xuejiao Yuanxin postanowił zrekreować szkołę yunmen 40/30. Tianyin Yuanxiu (1575–1635) 41/31. Ruo’an Tongwen (1604–1655) 41/31. Shanci Tongji (1608–1645) 41/31. Yulin Tongxiu (1614–1675) 42/32. Maoxi Xingsen (1614–1677) 42/32. Baisong Xingfeng (1612–1674) 42/32. 43/33. Meng’an Chaoge (1639–1708) 44/34. Jialing Xingyin (1671–1726) 40/30. Miyun Yuanwu (1566–1642) 12 spadkobierców 41/31. Shiche Tongsheng (1593–1638) 3 spadkobierców 42/32. Xigan Xingyuan (1609–1679) 42/32.