W efekcie wystrój wnętrza należy do najstaranniej opracowanych i najbardziej kunsztownych wnętrz końca XIX wieku.
XX wiek W latach 20. XX wieku odkryto, iż w więźbie dachowej zagnieździły się insekty. W połowie lat 40. sytuacja stała się alarmująca, ponieważ dach groził zawaleniem. W czerwcu 1945 roku kościół zamknięto.
W latach 1945–1949 przeprowadzono gruntowną restaurację świątyni. Pracami kierowali Erik Fant i Kurt von Schmalensee. Poważne uszkodzenia więźby dachowej wymusiły przebudowę dachu pociągając za sobą również restaurację wnętrza. W jej trakcie zdecydowano o przywróceniu wnętrzu jego prostoty, jaką odznaczało się ono w XVII wieku. W XVII-wiecznym stylu zbudowano nowe ławki, zlikwidowano empory w nawach bocznych pozostawiając jedynie małe empory w transepcie, wstawiono ponownie obraz ołtarzowy Hörberga i odsłonięto kamienie nagrobne dawnej posadzki. Szczyty transeptu odzyskały swój pierwotny wygląd. Ostatnia w XX wieku restauracja świątyni miała miejsce 1998 roku. Pracami kierował Lennart Arfwidsson. Skrócono wówczas blok ławek po stronie zachodniej, przebudowując go od strony prezbiterium. We wschodniej części nawy południowej urządzono kaplicę, ustawiono na stałe chrzcielnicę, urządzono pokój dla narzeczonych, a w zakrystii zbudowano specjalną szafę dla przechowywania cennych szat liturgicznych.