Pomalowano ściany zewnętrzne, a dach pokryto blachą miedzianą.
Architektura Wygląd zewnętrzny Kościół św. Olafa zbudowany jest z cegły na planie krzyża łacińskiego; składa się z trzynawowego korpusu, jednonawowego transeptu, półkrągłego występu od wschodu i zakrystii od północy. Między zakrystią a północnym ramieniem transeptu znajduje się przybudówka. Kościół posiada wolnostojącą dzwonnicę zbudowaną z kamienia. fasady są pokryte gładkim tynkiem i pomalowane na żółto. Pilastry i dekoracje elewacji, zwłaszcza w bogato dekorowanym szczycie zachodnim są w kolorze brązowym. Cokół korpusu nawowego i transeptu wykonano z piaskowca, natomiast cokół zakrystii, zbudowanej w latach 1854–1855 i dobudówki z lat 1945–1949 – z granitu. Korpus świątyni pokryty został dachem dwuspadowym, skrzyżowanie naw, zakrystia i występ od strony wschodniej czterospadowym, zaś dobudówka z lat 1945–1949 jednospadowym. Kwaterowe okna naw bocznych, zamknięte łukiem półokrągłym, są oprawione w żeliwne ramy, wypełnione podczas renowacji 1945–1949 szkłem antycznym. thumb|240px|Tympanon szczytu fasady zachodniej. Po nim widoczny herb miasta Po stronie wschodniej prezbiterium widoczna jest nisza powstała po zamurowanym oknie.