Poglądy W swojej filozofii Italos starał się łączyć arystotelizm i platonizm z doktryną chrześcijańską. Zajmował się zagadnieniami kosmologicznymi, szczególnie materią, a także zagadnieniem uniwersaliów. Odrzucał neoplatońską koncepcję świata jako emanacji bóstwa. Głosił orygenistyczne koncepcje preegzystencji dusz i metempsychozy, platońską naukę o ideach i ich substancjalnym związku z materią, uznawał identyczność ciał po zmartwychwstaniu co do formy, lecz nie co do materii. Kary piekielne uważał za przejściowe. Próbował rozumowo wyjaśnić unię hipostatyczną. Zajmował się także zagadnieniami logicznymi, m.in. rodzajami sylogizmu. Literaturę grecką uważał nie tylko za niezbędną dla humanistycznego wykształcenia, ale również za źródło prawdy.
Poglądy Italosa na podstawie synodikonu W swoich pismach Italos kwestionował supremację teologii i bronił starożytnej koncepcji filozofii, obecnej zarówno w platońskiej jak i w arystotelesowskiej tradycji, zgodnie z którą teologia jest częścią filozofii, a bez filozofii nie można zrozumieć pierwszej zasady wszystkiego. Prawdopodobnie to właśnie stosunek do teologii i przyjęty przez Italosa sposób jej rozwijania przesądził o stosunku Kościoła Prawosławnego do jego doktryny, doprowadził do jego procesu i skazania.