W 1934 był zweryfikowany z lokatą 25.
Od 1 sierpnia 1928 do 15 stycznia 1929 był zatrudniony w firmie inż. A. Brodzic-Lipińskiego, w charakterze technika-konstruktora. 16 stycznia 1929 został zatrudniony w Towarzystwie Akcyjnym Warszawskie Drogi Żelazne Dojzdowe na stanowisku pomocnika naczelnika eksploatacji kolei Jabłonna-Karczew.
W 1917 ożenił się z Marią z Lisowskich (1896–1968), z którą miał czworo dzieći: Tadeusza Izydora (1918–1936), Wiesława Stanisława, ps. „Renard” (1922-1975)), Włodzimierza Jana, ps. „Bob” (1926-1945) i Marię Eugenię Wandę po mężu Buńda (1931–2024), działaczka Stowarzyszenie Rodzina Katyńska w Warszawie). Rodzina zamieszkiwała w Sanoku, a następnie w Warszawie (przy ulicy Chłodnej), gdzie Borys Fournier pracował na stanowisku inżynieryjnym, w tym w Centralnym Instytutem Wychowania Fizycznego (CIFW). W Warszawie mieszkali także jego teściowie.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 Borys Fournier został zmobilizowany do macierzystego 2 psp w Sanoku i brał udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. W tym czasie nadsyłał korespondencję do bliskich w Warszawie.