W 1542 papież Paweł III utworzył Kongregację Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, będącej centralnym organem Kurii Rzymskiej. W krótkim czasie przejęła ona kontrolę i nadzór nad działalnością włoskich trybunałów inkwizycyjnych (w tym trybunału w Casale), m.in. przejęła z rąk władz zakonnych uprawnienia do mianowania i odwoływania inkwizytorów.
W latach 1670–1680 funkcję inkwizytora Casale sprawował Tommaso Menghini, autor podręcznika dla inkwizytorów Regole del tribunale del S. OffizioDel Col, s. 675, 771-772..
W 1708 markizat Monferrato został zajęty przez Sabaudię. Książę Sabaudii i Piemontu Wiktor Amadeusz II (panował 1675–1730) już od dłuższego czasu był w konflikcie ze Stolicą Apostolską. Począwszy od roku 1698 wetował on nominacje inkwizytorskie dokonywane przez Kongregację Świętego Oficjum dla trybunałów położonych w jego księstwie. Kiedy w 1713 zmarł inkwizytor Casale Raimondo Fulminissi da Rotella, książę nie zgodził się na mianowanie jego następcy. Wskutek polityki Wiktora Amadeusza II doszło do powstania trwałych wakatów na stanowiskach inkwizytorskich większości piemonckich trybunałów. Ich działalnością kierowali odtąd wikariusze generalni, a nie pełnoprawni inkwizytorzy, co obniżyło ich rangę.