W tej postaci kontynuowały one swoją działalność aż do inwazji rewolucyjnej Francji na Włochy pod koniec XVIII wiekuDel Col, s. 707-711..
Trybunał inkwizycyjny w Casale Monferrato został zniesiony po raz pierwszy 28 stycznia 1799 przez marionetkowy rząd tymczasowy, utworzony przez wojska francuskie po zajęciu Piemontu kilka tygodni wcześniej. Niedługo potem jednak, w maju 1799, Francuzi zostali wyparci przez Austriaków i Rosjan, którzy przywrócili władzę króla Karola Emanuela IV. 28 lipca 1799 rząd monarchiczny wydał dekret o przywróceniu inkwizycji. Restauracja monarchii trwała jednak krótko. Niespełna rok później Francuzi ponownie zajęli Piemont i utworzona przez nich Rada Piemontu (Consulta del Piemonte) dekretem z dnia 23 lipca 1800 roku definitywnie zlikwidowała miejscowe trybunały, w tym także trybunał w CasaleDel Col, s. 734-735.
Organizacja Siedzibą trybunału był dominikański konwent S. Domenico w Casale Monferrato. Na jego czele stał dominikański inkwizytor (od 1713 wikariusz generalny), wywodzący się z obserwanckiej Prowincji Obojga Lombardii. Jego jurysdykcji podlegały diecezje Casale Monferrato i Alba Pompeia. Na prowincji inkwizytor reprezentowany był przez wikariuszy rejonowych, wywodzących się na ogół spośród zakonników.