Sandino stosował później oskarżenia pod adresem Gwardii o jej niezgodność z konstytucją i bycie stworzoną przez obce państwo - USA Z rozkazu Somozy żołnierze Gwardii byli wykonawcami różnego rodzaju represji wobec sandinistów, których kulminacją było uprowadzenie i rozstrzelanie Sandino w dniu 21 lutego 1934, a następnie wybicie jego zwolenników na obszarach północnej Nikaragui.
W początkach swego istnienia Gwardia była zróżnicowana pod względem politycznym, co przejawiało się m.in. obecnością w jej szeregach pracowników politycznych Juana Bautisty Sacasy (prezydenta w latach 1933-1936) i wielu oficerów partii konserwatywnej. Somoza stopniowo przeobrażał Gwardię aby służyła umacnianiu jego osobistych wpływów politycznych. Przeciągał na swoją stronę współpracowników Sacasy, a gdy w Managui miała miejsce seria zamachów bombowych (później okazał się nim podporucznik Juan López), usunął z niej oficerów partii konserwatywnej w ramach stanu wyjątkowego wprowadzonego przez prezydenta. Wykorzystywał ponadto żołnierzy Gwardii do urządzania demonstracji wojskowych w zamiarach lobbystycznych, takich jak odstręczenie nikaraguańskich kongresmenów od amnestionowania wbrew prezydentowi podporucznika Juana Lópeza.