usiłował stworzyć wówczas policję całkowicie odmienną od Gwardii i podległą tylko jemu, lecz Somoza przy użyciu zastraszenia zapobiegł temu. Stany Zjednoczone dodatkowo wyparły się kontrolowania Gwardii, chociaż miały ją po 1927 kontrolować. Przed 1936 Gwardia została wzmocniona faszystowskimi bojówkami o nazwie Camisas Azules (Niebieskie Koszule), wzorowanych na hitlerowskich Brunatnych Koszul czy Czarnych Koszul we Włoszech Benito Mussoliniego. Pod koniec lipca 1936 Gwardia na czele z Somozą zaatakowała fort Asosaco w León stanowiący główny bastion Juana Sacasy, zaś inny jej oddział szturmował pałac prezydencki w Managui, zmuszając prezydenta Sacasę do rezygnacji ze stanowiska 2 czerwca 1936.

Po dokonaniu zamachu stanu Somoza został prezydentem Nikaragui, rozpoczynając 20-letni okres dyktatorskich rządów. Od tej pory Gwardia Narodowa stanowiła silną podporę jego władzy, posiadając w kontroli obszar całego kraju i tłumiąc wszelkie przejawy opozycji. W owym czasie jej oddziały prezentowały się jako elitarna, znakomicie wyszkolona i wyposażona, a przy tym jedyna w kraju formacja wojskowa. Oprócz zadań wojskowych żołnierze Gwardii wykonywali obowiązki policji i prowadzili więzienia, kontrolowali wydawanie licencji i zarządzali jedyną o zasięgu ogólnopaństwowym radiostacją.