Zygmunt Stefański (ur. 30 marca 1875 w Krakowie, zm. 7 listopada 1937 w Żeroniach) – polski prawnik (doktor praw), dziennikarz, krytyk literacki, urzędnik konsularny i dyplomata.

Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej. Ukończył Gimnazjum im. Jana Sobieskiego i Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, ze stopniem naukowym doktora praw (1897). Krótko pracował w austriackim sądownictwie w Sarajewie. Po powrocie do Krakowa w latach 1899-1902 był nauczycielem historii Polski w Wyższej Szkole Realnej, następnie do 1909 zastępcą profesora w nowo utworzonej II Wyższej Szkole Realnej. Po rezygnacji z pracy w szkolnictwie pracował jako dziennikarz m.in. w redakcji Świata Słowiańskiego i Museionu, był krytykiem literackim i teatralnym. Wybuch I wojny światowej zaskoczył go na terenie zaboru rosyjskiego, został jako poddany austro-węgierski internowany, następnie ewakuowany do Moskwy, gdzie pracował w redakcji Gazety Polskiej.