W styczniu 1919 wstąpił do służby dyplomatycznej II Rzeczypospolitej. 20 marca 1919 został radcą poselstwa RP w Belgradzie, od 20 marca 1920 do 1 sierpnia 1921 kierował placówką jako chargé d’affaires. Od 20 kwietnia 1921 z tytułem radcy i kons. gen., p.o. kierownika zarządzał Konsulatem Generalnym RP w MonachiumPaweł Ceranka, Krzysztof Szczepanik (opr.): Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945 : informator archiwalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Warszawa 2020. Następnie był radcą legacyjnym w poselstwie RP przy rządzie Rosji Sowieckiej w Moskwie. Od 10 grudnia 1921 do 16 października 1922 kierował poselstwem jako chargé d’affaires. Po odwołaniu 25 października 1922 do centrali Ministerstwa Spraw Zagranicznych, pracował do 1 listopada 1923 w referacie sejmowym Departamentu Politycznego. Zwolniony z resortu w ramach czystki personalnej prowadzonej przez ministra Mariana Seydę.
Był autorem kilku dramatów, powieści i recenzji teatralnych.
Przypisy