We wrześniu 1978 roku uciekł do Pekinu, gdzie przekazał petycję z wyjaśnieniami, a trzy miesiące później oficjalnie został zrehabilitowany. Wkrótce potem zaczął pracę nad słownikiem angielsko-tybetańsko-chińskim, a w 1985 roku założył w Lhasie pierwszą prywatną szkołę języka angielskiego. Zyski przeznaczył na budowę szkoły podstawowej w rodzinnej wsi, a następnie przyczynił się do budowy za pieniądze amerykańskich darczyńców ponad 50 kolejnych i w 1981 roku został profesorem Uniwersytetu Tybetańskiego oraz członkiem Ludowej Konferencji Konsultatywnej Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, czyli fasadowej instytucji reprezentacyjnej Tybetu. W 1986 roku krytykował podział środków na edukację w Tybecie, który faworyzował chińskich osadników, za co był szykanowany.
Przypisy
Kategoria:Tybetańscy działacze społeczni Kategoria:Ludzie związani z Lhasą Kategoria:Pedagodzy Kategoria:Tybetańscy tancerze Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2014