thumb|left|250px Chociaż urodziła mężowi trójkę dzieci, Ludwik później twierdził, że jego żona cudzołożyła z wieloma mężczyznami i ostatecznie usunął ją z dworu i z rodowego pałacu Chantilly zsyłając ją na wygnanie do jednego z odległych należących do niej zamku w Châteauroux, a w jego wytłumaczenia uwierzyło wielu dworzan w tym słynnego pamiętnikarza epoki Ludwika XIV, Saint-Simona, który przyznawał jednocześnie, że księżna de Condé była domatorką i niezwykle nudną kobietą, chwalił jej cnoty, pobożność, delikatność i całkowite oddanie mężowi w obliczu jego bezlitosnej przemocy.
Po hańbiącemu aresztowaniu i skazaniu jej męża na długoletnie więzienie w twierdzy Vincennes, które miało miejsce w styczniu 1650 po Frondzie, Claire Clémence wyróżniła się swoim energicznym i lojalnym postępowaniu wobec męża, śmiałym dowodzeniem jego armii, opieką medyczną i udzielaniem pomocy jego poszukiwanym przez króla przyjaciołom, co naraziło ją na nienawiść regentki i kardynała Mazarina.
W 1651 roku ostatecznie Claire Clémence została zmuszona do poddania się regentce, królowej Annie Austriaczce i jej ministrowi Mazarinowi.