Nie opanował sztuki pisania ani innych systemów komunikacji.
Institut national des jeunes sourds 240px|thumb|Institut national des jeunes sourds Do przełomu w życiu Laurenta Clerca doszło w roku 1797 – w czasach panowania Dyrektoriatu, w roku bitwy pod Rivoli. W tym roku ojciec chrzestny 12-letniego Laurenta – wuj Laurent Clerc – zorganizował chrześniakowi wyjazd do Paryża, do pierwszej na świecie publicznej szkoły dla głuchoniemych (współcześnie L'Institut National de Jeunes Sourds de Paris). Szkołę założyli i kierowali nią dwaj wybitni twórcy francuskiego języka migowego – Abbé de L’Épée (nazywany „ojcem głuchych”) i jego następca, Abbé Sicard.
Pierwszym nauczycielem Laurenta Clerca był w Paryżu głuchy od urodzenia 25-letni Jean Massieu (1772–1846), który stał się w przyszłości jego mentorem i przyjacielem na całe życie. Zorganizował on m.in. akcję studentów Instytutu w obronie Abbe Sicarda. Kierownik Instytutu był wówczas więziony jako osoba podejrzana o sympatyzowanie z obalonym królem, Ludwikiem XVI (zob. obalenie monarchii, proces Ludwika XVI) – przewidywano wyrok kary śmierci. Głusi studenci – wśród nich Laurent Clerc – wystąpili przed sądem w jego obronie, co okazało się skuteczne. Sicard został uwolniony.