Interpretacja de Broglie’a-Bohma Według teorii de Broglie’a-Bohma fala pilotująca cząstki przechodzi przez obie szczeliny i ulega interferencji. Fala pilotująca prowadzi cząstkę w taki sposób, że omija ona rejony destruktywnej interferencji, a przyciąga ją w rejony o konstruktywnej interferencji, co daje obraz interferencyjny na ekranie detektora. Postać funkcji falowej określa zbiór wszystkich możliwych torów, jakimi może poruszać się cząstka. Cząstka porusza się po ściśle określonej trajektorii, która przechodzi tylko przez jedną szczelinę. Położenie cząstki na ekranie oraz szczelina, przez którą cząstka przechodzi, są zdeterminowane przez położenie cząstki w źródle. Położenie cząstki w źródle jest nieznane dla eksperymentatora, dlatego pojawienie się cząstki na ekranie jest interpretowane jako losowe.
Dla uproszczenia rozważmy układ dwuwymiarowy, przy czym cząstki poruszają się w płaszczyźnie Jeżeli cząstki pojawiają się w miejscu emisji w położeniach z prawdopodobieństwami to zgodnie z teorią Bohma będą poruszać się po torach takich, że na ekranie umieszczonym w odległości od szczelin pojawią się w punktach z rozkładem proporcjonalnym do Ponieważ fala pilotująca na ekranie ma rozkład