W końcu stycznia 1918 biskup Laurenty zorganizował zebranie duchowieństwa eparchii, w czasie którego uchwalony został protest przeciwko antyreligijnej polityce nowych, porewolucyjnych władz gubernialnych, przekazany następnie radzie delegatów robotniczych i żołnierskich i komisarzowi gubernialnemu. 2 lutego 1918 w Niżnym Nowogrodzie odbyła się procesja, stanowiąca wyraz poparcia dla klątwy rzuconej przez patriarchę Tichona na "czyniących nieprawość i prześladowców wiary i Cerkwi Prawosławnej". Przed procesją biskup Laurenty wygłosił w soborze Przemienienia Pańskiego kazanie o pokojowej walce z wrogami prawosławia. W innych miejscach w mieście publicznie czytany był list patriarchy.
Na przełomie czerwca i lipca tego samego roku pod kierownictwem Laurentego zebrał się zjazd duchowieństwa i świeckich, który miał wybrać nowego ordynariusza eparchii niżnonowogrodzkiej. Sam był jednym z kandydatów na ten urząd i ostatecznie zajął w głosowaniu drugie miejsce. Jeszcze przed zatwierdzeniem wyboru przez patriarchę moskiewskiego i całej Rusi w Niżnym Nowogrodzie doszło do masowych aresztowań kapłanów. W sierpniu 1918 władze oznajmiły ponadto, że konfiskacie podlegać będzie cały majątek nieruchomy Cerkwi oraz cenne wyposażenie świątyń.