Wszedł w skład Rady Wydziału Lekarskiego CMUJ.
Opublikował jako autor lub współautor niemal trzysta oryginalnych prac badawczych w recenzowanych czasopismach naukowych. Był autorem odkrycia polimorfizmu genetycznego regionu promotorowego genu syntazy leukotrienu C4. Współuczestniczył w ustaleniu związku między nadekspresją genetyczną powodowaną obecnością zmienionego allela tego genu a nadprodukcją leukotrienów cysteinylowych w astmie oskrzelowej. Za tę ostatnią pracę wraz z Andrzejem Szczeklikiem otrzymał w 1997 Lancet Invesigators Award przyznawaną przez czasopismo The Lancet. Badał czynnościowe warianty genetyczne człowieka oraz mutacje predysponujące do zakrzepicy i chorób układu oddechowego, w szczególności do astmy. Prowadził badania nad mediatorami odczynu zapalnego, w szczególności nad substancjami pochodnymi kwasu arachidonowego. Po wybuchu pandemii COVID-19 zajmował się badaniami mechanizmów molekularnych odpowiedzi przeciwwirusowej oraz analizą zmienności genetycznej wirusa SARS-CoV-2.