1 stanowi:
Dalsza część artykułu podaje, że o zastosowaniu takiego przymusu decyduje lekarz bądź felczer, który musi go także osobiście nadzorować, a uczestniczą w jego stosowaniu osoby wykonujące zawody medyczne, a w razie zwrócenia się do nich o pomoc przez lekarza lub felczera również policja, straż graniczna lub Żandarmeria Wojskowa. Jednostki chorobowe, przy podejrzeniu lub rozpoznaniu których może zostać zastosowany przymus leczniczy, wymienia z kolei art. 34. Wymienia on gruźlicę w stadium prątkowania, błonicę, cholerę, dur brzuszny, dur rzekomy A, B, C, dur wysypkowy, dżumę, grypę H5 i H7, ostre nagminne porażenie dziecięce oraz inne porażenia wiotkie (w tym zespół Guillaina-Barrégo), ospę prawdziwą, SARS, tularemię, wąglik, wściekliznę, zapalenie mózgu i opon mózgowych, wirusowe gorączki krwotoczne (np. żółta gorączka).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawo medyczne Kategoria:Bioetyka