Objął funkcję przewodniczącego Stowarzyszenia Oddziałów Ochotniczych w Noworosyjsku. Wiosną 1920 roku wraz z wojskami Białych ewakuował się na Krym. We wrześniu tego roku przybył do Konstantynopolu, gdzie działał w Rosyjskim Komitecie Narodowym. W lutym 1922 roku zamieszkał w Belgradzie. Wiosną 1924 roku przyjechał do Polski, skąd w lipcu tego roku przeszedł nielegalnie do ZSRR. Został jednak aresztowany przez pograniczników. Nie rozpoznanego, deportowano go do Polski. Jesienią 1924 roku przybył do Paryża, gdzie działał w Radzie Rosyjskiej przy generale Piotrze Wranglu. Napisał wspomnienia pt. „Wielikaja razrucha. Wospominanija osnowatiela partii kadietow 1916-1926” (pośmiertnie wydane w Madrydzie). W marcu 1926 roku przybył do Bukaresztu, a następnie Kiszyniowa. W czerwcu tego roku ponownie nielegalnie przekroczył granicę z ZSRR, przybywając do Charkowa, ale wkrótce aresztowało go OGPU. Przewieziono go do Moskwy jako zakładnika.