Na jej podstawie Lengnich nazwał autora Kroniki polskiej "Gallem". Na marginesie Rękopisu Heilberskiego odnalazł Lengnich notatkę: Rękopis Heilsberski, folio 119.. „Tę historię napisał Gall, uważam, że jakiś mnich, jak wolno wnosić ze wstępów, który żył w czasach Bolesława III”. Lengnich nie wiedział, że tę notę marginalną wpisał w XVI wieku Marcin Kromer, potraktował ją jako wiarygodną i zaczął przeszukiwać inne polskie kroniki średniowieczne, aby znaleźć informacje o „Gallu". W Rocznikach Długosza trafił na imię Martinus Gallicus. Na tej podstawie nadał autorowi Kroniki imię Marcin Gall (łac. Martinus Gallus). Pod imieniem Marcina Galla wydał Kronikę Polską w Gdańsku w roku 1749.
Informacja o „Gallu", autorstwa Jana Długosza, brzmi: niektórzy podają, że ten Lestko w bitwie z Karolem, pierwszym synem Karola Wielkiego, przegrał i poległ; odszukałem bowiem, że Marcin Gallik tak o nim napisałAnnales seu Cronicae incliti regni Poloniae, lib. I-II. Warszawa: 1964, s. 141. . Długosz błędnie jako źródło informacji podał Galla, bo wiadomość zaczerpnięta została z tzw. Roczników EinhardaAnnales qui dicintur Einhardi. Hannover: 1826, seria MGH SS 1, s. 192-193..