Aleksander Semkowicz w roku 1887, w Krytycznym rozbiorze «Dziejów polskich» Jana Długosza do roku 1384, wyjaśnił: Długosz znalazł w jakimś Marcinie Gallicu wiadomość wypisaną dosłownie z Einharda (Annales ad a. 805) o wojnach syna Karola W. z Lechem (?).Aleksander Semkowicz: Krytyczny rozbiór «Dziejów polskich» Jana Długosza do roku 1384. Kraków: 1887, s. 72.
Krytyka thumb|Okładka popularnego tłumaczenia Kroniki Galla Anonima, pióra Zygmunta Komarnickiego z 1873 roku. Jako autor Kroniki figurował "Marcin Gall". Gdy w 1851 roku edycję Kroniki przygotowywali dla Monumenta Germaniae Historica Rudolf Koepke i Jan Szlachtowski, sprostowali nadane przez Lengnicha imię autora utworu. Stwierdzili, że Marcin Gallik z Roczników Długosza a autor Kroniki polskiej, to dwie różne osoby. Wyjaśnili, że glosę do Roczników Einharda znalazł Długosz w interpolowanym kodeksie, którego autorem był bliżej nieznany Martinus Gallicus.