Mimo to nadal służył w cerkwi św. Mikołaja w Kleszczelach, publicznie krytykował prawosławie i nakazywał parafianom, by w razie usunięcia go z Kleszczel nie uczestniczyli w nabożeństwach odprawianych przez jego następcę.
W listopadzie 1838 carskie władze postanowiły zesłać Antoniego Sosnowskiego oraz innego duchownego protestującego przeciwko konwersji na prawosławie, Antoniego Pańkowskiego, do guberni kostromskiej. Duchowny zwrócił się wówczas do oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego z prośbą o wstawiennictwo. W 1838 został przewieziony przez żandarmerię do Białegostoku, gdzie pozostawał w areszcie domowym, mieszkając z najmłodszym synem, uczniem miejscowego gimnazjum. Został przebadany przez lekarza, który stwierdził u niego astmę i orzekł, że Sosnowski nie powinien być zmuszany do wyjazdu w głąb Rosji.