We wrześniu 1973 został delegowany przez zarząd oddziału miejskiego w Sanoku ZBoWiD do Komisji Oficerów Rezerwy przy Zarządzie Miejskim LOK. W okresie od 1959 do 1988 był członkiem Rady Nadzorczej, a następnie przewodniczącym Komisji Produkcji i Usług Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Sanoku. W okresie PRL wspólnie z ks. Adamem Sudołem oraz Władysławem Pruchniakiem był organizatorem uroczystości patriotycznych w Sanoku w dniach 3 maja, 1 września, 11 listopada.
Miał czterech braci (m.in. Tadeusz, najmłodszy Józef ps. „Krakus”, który także był organizatorem i żołnierzem Obwodu Sanok ZWZ-AKAndrzej Zagórski, Konspiracja w Sanoku w okresie okupacji. W latach II wojny światowej i konspiracji w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 707.). Jego znajomym poprzez zaprzyjaźnienie rodzin był działacz komunistyczny Kazimierz Wnękowski, którego Granatowski cenił i sympatyzował z nim.
Do końca życia zamieszkiwał w sanockiej dzielnicy Dąbrówka pod numerem 192 (później adres przy ulicy Krakowskiej 84). Zmarł 29 czerwca 1988 w SanokuFranciszek Oberc: Kalendarium sanockie 1974-1994, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 958.. Jego żoną była Zofia (1918–2001).