Jego zainteresowanie problemami biedoty sprawiło iż stał się wśród niej bardzo popularny.
Od momentu przybycia na archipelag, rozpoczął kolekcjonowanie i opisywanie filipińskiej flory. Starał się również informować o swoich badaniach europejskich uczonych, na przykład w 1688 roku wysłał część swoich prac do Anglii. Dzięki współpracy z innymi europejskimi lekarzami i farmaceutami stał się znany w tym środowisku. Korespondował między innymi z Jamesem Petiverem i Johnem Rayem, któremu w 1698 roku wysłał trzy części swojego Herbarum Philippinarum. W 1699 roku wysłał Rayowi jeszcze jedną ze swoich prac, która ukazała się później jako uzupełnienie do publikacji angielskiego uczonego. Herbarum Philippinarum to najważniejsza i najbardziej znana praca Kamela. Część tego dzieła została opublikowana nawet w prestiżowym Philosophical Transactions of the Royal Society. To właśnie na pracach Kamela opierał się James Petiver, pisząc artykuł De Igasur seu Nox Vomica Legitima Serapionis, dotyczący tej rośliny, który ukazał się później w Philosophical Transactions of the Royal Society. Działa Kamela dotyczące filipińskich nazw miejscowych roślin były znane także Linneuszowi.