Maksymilian i Franciszek Siemianowscy przyjaźnili się z Wincentym Polem. Życie obu braci opisał Wincenty Wdowiszewski w dramacie pt. Dwaj polscy malarze (Bracia Siemianowscy) z 1881. Według Wdowiszewskiego Maksymilian Siemianowski był pod pewnymi względami prekursorem twórczości autorstwa Jana Matejki.
Maksymilian Siemianowski jako kawaler zamieszkiwał do końca życia w Sanoku w domu pod numerem konskrypcyjnym 180. Zmarł 7 kwietnia 1878 w SanokuWpis w parafialnej księdze zmarłych podał wiek życia 70,5 roku.. Jego zwłoki zostały przewiezione do Lwowa, gdzie zostały pochowane w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim 10 kwietnia 1876.
Franciszek Ksawery Siemianowski w testamencie zapisał całość majątku swojemu bratu, Maksymilianowi, z zastrzeżeniem przeznaczenia go na cele publiczne. W testamencie sporządzonym w 1867 Maksymilian Siemianowski wyraził wolę przekazania po swojej śmierci biblioteki i prac artystycznych na rzecz krakowskiej Akademii Umiejętności. W ostatniej woli majątek swój i brata (liczący ok. 60 tys. zł. w papierach publicznych zapisu długu państwa oraz realności wartości do 10 tys.