W 1982 został profesorem zwyczajnym, a w 1993 Wojskowa Akademia Techniczna nadała mu tytuł doktora honoris causa. Członek Rady Krajowej PRON w 1983 rokuTrybuna Robotnicza, nr 109 (12961), 10 maja 1983 roku, s. 6.. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera HII-6-21)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Dorobek naukowy Zaprojektował a następnie przeprowadził aplikację kliniczną protezy stawu biodrowego, którego produkcja została rozpoczęta dzięki współpracy Wojskowej Akademii Technicznej i Politechniki Częstochowskiej.
Wprowadził nowatorski sposób nieoperacyjnego leczenia zwanego metodą czynnościową w przypadkach zmiażdżeniowych złamań śródstawowych i złamań wieloodłamowych trzonów kości długich. Opracował własną metodę operacyjnego leczenia złamania szyjki kości udowej przez zespolenie oraz przemieszczenie w szczelinę przełomu szyjki uszypułowanego przeszczepu kostnego z okolicy międzykrętarzowej, którą zastosował u osób w młodym wieku w przypadkach złamań szyjki kości udowej, która daje gwarancję niezaburzonego zrostu.