Dmitrij Siemionowicz Suchorukow (; ur. 2 listopada 1922 we wsi Biełyj Kołodieź w guberni kurskiej (obecnie w obwodzie biełgorodzkim), zm. 8 lipca 2003 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, dowódca Wojsk Powietrznodesantowych ZSRR (1979–1987).
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, która w 1929 została przymusowo przesiedlona do obwodu wołogodzkiego.
W 1939 wcielony do Armii Czerwonej, w sierpniu 1941 ukończył Wojskową Szkołę Inżynieryjną w Leningradzie, później wraz ze szkołą został ewakuowany do Kostromy i mianowany dowódcą plutonu szkolnego, a w 1943 kompanii szkolnej. Od maja 1943 dowódca kompanii saperskiej w 332 Gwardyjskim Pułku Strzeleckim 104 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej w ramach Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, w lutym 1945 przybył na front w składzie pułku jako adiutant batalionu powietrznodesantowego (później strzeleckiego), w szeregach 104 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej 9 Gwardyjskiej Armii w składzie 3. i 2 Frontu Ukraińskiego. Brał udział w operacji wiedeńskiej i operacji praskiej. W marcu 1945 został ranny, ale szybko wrócił na front. Wojnę zakończył na terenie Czechosłowacji.