Od 1945 w składzie wojsk ZSRR stacjonujących na Węgrzech, później w Estonii, w mieście Ostrow k. Pskowa, w Gaižiūnai na Litwie, zastępca dowódcy i dowódca spadochronowo-desantowego batalionu w 7 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej, od 1955 zastępca dowódcy pułku spadochronowo-desantowego.
W 1958 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego w Moskwie ze złotym medalem, po czym został dowódcą 108 Gwardyjskiego Pułku spadochronowo-desantowego w 7 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej z siedzibą w Kownie. Od sierpnia 1961 szef sztabu i zastępca dowódcy 7 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej, od września 1962 dowódca 98. Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej w Biełogorsku w obwodzie amurskim. Od marca 1966 w wojskach lądowych, zastępca dowódcy, a od lipca 1968 dowódca 2 Korpusu Armijnego na Sachalinie, w 1968 ukończył wyższe kursy akademickie Akademii Sztabu Generalnego im. Woroszyłowa, od grudnia 1969 I zastępca dowódcy Wojsk Powietrznodesantowych ZSRR, od grudnia 1971 ponownie w wojskach lądowych, dowódca 11 Gwardyjskiej Armii w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym, od marca 1974 I zastępca dowódcy wojsk Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, od XI 1976 dowódca Centralnej Grupy Wojsk stacjonującej w Czechosłowacji. W 1977 mianowany generałem-pułkownikiem.