thumb|200px|Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich Stanisław Sakiel (ur. 21 października 1926 w Powondeniu na Żmudzi, zm. 8 stycznia 2013 w Siemianowicach Śląskich) – polski lekarz, doktor nauk medycznych, twórca Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich.
Życiorys Pochodził z ziemiańskiej rodziny. Po zdaniu matury w 1944 rozpoczął studia lekarskie na uniwersytecie w Kownie. Po wkroczeniu wojsk radzieckich na Litwę i śmierci ojca, wraz z rodziną został wysiedlony na tereny Polski. Przeniósł się do Wrocławia, gdzie kontynuował studia medyczne. Po ich ukończeniu, w 1951 rozpoczął pracę lekarza – najpierw w szpitalu w Kowarach, potem w Piekarach Śląskich, a następnie w katowickim szpitalu przy ul. Francuskiej. Tam też – w związku z katastrofą w kopalni „Boże Dary” w 1956 – zetknął się z problemem leczenia oparzeń. Chcąc pomóc poszkodowanym rozpoczął samokształcenie w tej dziedzinie medycyny. Na własny koszt pozyskiwał zagraniczną literaturę, nawiązywał kontakty ze specjalistami, prowadził również eksperymenty medyczne (m.in. z zastosowaniem skóry świni). W 1960 otrzymał stanowisko ordynatora oddziału urazowego Szpitala Miejskiego nr 2 w Siemianowicach Śląskich, w którym to rozpoczął tworzenie wyspecjalizowanych stanowisk do leczenia oparzeń.