Rozalija Samojłowna Ziemlaczka, z d. Rozalija Załkind, ps. „Demon”, „Osipow” (ros. Роза́лия Само́йловна Земля́чка (Залкинд), ur. w Kijowie, zm. 21 stycznia 1947 w Moskwie) – rosyjska rewolucjonistka i polityk ZSRR żydowskiego pochodzenia, zastępca przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych ZSRR (1939–1943), organizatorka czerwonego terroru na Krymie 1920–1921 wobec byłych żołnierzy i oficerów carskiej armii, „białych” i ludności cywilnej.
Życiorys Po ukończeniu żeńskiego gimnazjum w Kijowie studiowała na wydziale medycznym Uniwersytetu w Lyonie, od 1896 związana z rosyjskim ruchem socjaldemokratycznym, 1898 wstąpiła do nowo powstałej SDPRR. Za działalność wywrotową 1899 skazana na wysiedlenie w trybie administracyjnym, skąd wróciła w 1901. Od 1901 agent „Iskry” w Odessie i Jekaterynosławiu, delegatka na II i III Zjazd SDPRR, od 12 października 1903 do kwietnia w KC tej partii. Od 1904 członkini „Biura Komitetów Większości” (bolszewickiego), od 1905 agent „Biura Komitetów Większości” na Uralu, później sekretarz Moskiewskiego Komitetu SDPRR. 1905 aresztowana, 1906 zwolniona, 1907 ponownie aresztowana i zwolniona 1909, po czym została sekretarzem organizacji partyjnej w Baku. Wkrótce emigrowała, wróciła 1914.