Od marca 1915 do 1 czerwca 1917 sekretarz odpowiedzialny Komitetu Miejskiego SDPRR(b) w Moskwie, równocześnie w latach 1915–1916 członkini Moskiewskiego Biura KC SDPRR(b).
W listopadzie 1917 członkini Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego Rejonu Rogosko-Simonowskiego w Moskwie. Od grudnia 1917 do maja 1918 sekretarz odpowiedzialny Komitetu Miejskiego SDPRR(b)/RKP(b) w Moskwie, w 1918 komisarz brygady Armii Czerwonej, w latach 1918–1919 kierownik Wydziału Politycznego 8 Armii, a 1919–1920 13 Armii na Froncie Południowym. 1920 kierowała Wydziałem Politycznym Kolei Północnej, od 20 listopada 1920 do 6 stycznia 1921 sekretarz odpowiedzialny Krymskiego Komitetu Obwodowego RKP(b); na tym stanowisku była odpowiedzialna (wraz z Bélą Kunem i Gieorgijem Piatakowem) za masowe egzekucje żołnierzy Armii Ochotniczej Piotra Wrangla i krwawe prześladowania wszelkich „wrogów klasowych” i osób oskarżonych o „reakcyjność” i „działalność kontrrewolucyjną”; znana z sadyzmu, kazała przywiązywać żywych oficerów parami do desek i palić ich żywcem lub topić w barkach;