W 1985 roku otrzymał z rąk Jana Pawła II godność kapelana honorowego ojca świętego.
W roku 1986 przeprowadził przewód habilitacyjny na KUL. Kolokwium habilitacyjne odbyło się 16 kwietnia 1986 na Wydziale Teologicznym KUL. Po obronie rozprawy habilitacyjnej, która nosiła tytuł: Święta Brygida Szwedzka i Zakony Najświętszego Zbawiciela ze szczególnym uwzględnieniem klasztorów na ziemiach polskich, został mianowany kierownikiem Katedry Historii Kościoła w Czasach Najnowszych.
W latach 1988–1997 pełnił funkcję prorektora Papieskiego Fakultetu Teologicznego, a także członka Kolegium Prorektorów Wyższych Uczelni Wrocławia, któremu przewodniczył przez ponad rok w latach 1995–1996. Stanowisko profesora nadzwyczajnego Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu uzyskał 1 października 1991. W 1996 roku został kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. W 1999 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych, a w 2001 – stanowisko profesora zwyczajnego Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu.
W swej pracy naukowej zajmował się głównie dziejami kultu świętych na ziemiach polskich. Brał czynny udział w ogólnopolskich sympozjach naukowych, w zjazdach wykładowców historii Kościoła oraz w posiedzeniach Oddziału Polskiego Towarzystwa Teologicznego we Wrocławiu.