mały|Dawny staromiejski kościół ewangelicki w Toruniu, obecnie katolicki kościół św. Ducha, stanowiący najważniejszą parafię w Superintendenturze Toruńskiej, przy której zazwyczaj rezydował Superintendent Superintendentura Toruń Ewangelickiego Kościoła Unijnego – jednostka organizacyjna Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce istniejąca w okresie od 1920 (formalnie) do końca II Rzeczypospolitej. Wcześniej w okresie od 1815 do 1920 była jednostką organizacyjną Ewangelickiego Kościoła Unii Staropruskiej. Obejmowała grupę gmin kościelnych (zborów) czyli parafii tego Kościoła, skupionych wokół miasta Toruń.
Historia Po przyłączeniu Torunia w ramach II-go rozbioru Polski w 1793 diametralnie zmieniała się pozycja Kościoła ewangelickiego w mieście i okolicach. Przede wszystkim wiązało się to z utratą dotychczasowej autonomii i zlikwidowaniem urzędu do spraw kościelnych (Kirchenamt) oraz tzw. "Konwentu Duchownych", działających od 1605. Do Kirchenamtu należały kwestie kościelne w Toruniu i jego terytorium, m.in. egzaminowanie kandydatów na pastorów, przygotowanie ich do ordynacji, stanie na straży czystości doktryny luterańskiej, nadzór nad dyscypliną kościelną czy nadzór nad wszystkimi duchownymi i nauczycielami Konsystorz w: Respublica Thorunensis. Toruń w czasach nowożytnych [dostęp 2015-02-15].