Kultura thumb|Wyobrażenie Gondorczyka zaatakowanego przez trzech Haradrimów autorstwa Jana Pospíšila (2009) Mieszkańcy tego państwa (GondorczycyW przekładach Marii Skibniewskiej oraz Marii i Cezarego Frąców., GondorianieW przekładzie Jerzego Łozińskiego.) nie byli jednorodni pod względem pochodzenia, w związku z czym dzieli się ich pod tym względem na trzy grupy.
Pierwszą z nich, stosunkowo najmniej liczną, stanowili czystej krwi Dúnedainowie. Wśród nich byli przedstawiciele dynastii królewskiej (Linii Południowej) oraz najmożniejszych rodów szlacheckich, takich jak książęta Dol Amrothu czy Ród Húrina, dynastia namiestników Gondoru. Jednak z biegiem czasu długość życia tych Dúnedainów uległa pewnemu skróceniu, w porównaniu do ich pobratymców z dawnego Arnoru.
Drugą grupę stanowili ci mieszkańcy Gondoru, którzy pochodzili od dawnej ludności zamieszkującej te obszary w Drugiej Erze, lecz w swoich żyłach mieli również krew Númenorejczyków. Byli oni szczególnie liczni w Minas Tirith i okolicach tego miasta oraz w Belfalas.