Trzecia grupa to Gondorczycy pochodzący tylko od dawnych mieszkańców dolin w Ered Nimrais. Zaliczano do nich ludzi z Lossarnach czy też górali z Lamedonu. Sporo mieszkańców królestwa było też potomkami Nortów, którzy osiedlali się w Gondorze zwłaszcza po wojnie domowej z XV wieku Trzeciej Ery (tzw. Waśń Rodzinna).
Podczas Wojny o Pierścień, w końcu Trzeciej Ery, językiem większości mieszkańców Gondoru była Wspólna Mowa. Zresztą właśnie w Gondorze przetrwał w najczystszym starym stylu i najpiękniejszym brzmieniuCytat z Dodatku F do trzeciego tomu Władcy pierścieni w przekładzie Marii Skibniewskiej.. Niektórzy spośród Gondorczyków znali i posługiwali się sindarinem.
Królowie Gondoru Zakres władzy królewskiej Królowie Gondoru posiadali pełnię władzy i podejmowali wszystkie najważniejsze decyzje w państwie. Ograniczały ich jedynie ustanowione wcześniej prawaJak pisał w jednym z listów sam Tolkien: Númenorejski król był monarchą, mającym w kwestiach spornych władzę podejmowania niepodważalnych decyzji;