Królowie Żeglarze Spośród wymienionych w liście władców, czterech określano wspólnym mianem. Byli to: Falastur, Eärnil I, Ciryandil i Hyarmendacil I. Zwano ich Królami ŻeglarzamiAngielskie Ship-kings., bowiem każdy z nich skupiał się na rozszerzaniu granic państwa wzdłuż wybrzeży, na zachód i południe od Ethir Anduin oraz intensywnej rozbudowie floty. Monarchowie ci doprowadzili Gondor do osiągnięcia szczytu potęgi.
Insygnia i miejsce pochówku Symbolem i głównym insygnium władzy monarchów była Srebrna Korona. Na sztandarze królów widniało godło Elendila – Białe Drzewo pod Siedmioma Gwiazdami i Srebrną Koroną na czarnym tle.
Monarsza nekropolia, nazywana Domem Królów, znajdowała się w Grobowcach Minas Tirith.
Pochodzenie Królowie Gondoru wywodzili się od ElendilaElendil pochodził z rodu książąt Andúnië, który był boczną linią dynastii królów Númenoru, potomków Eärendila., który za życia jako Najwyższy Król, był uznawany za władcę Gondoru, choć to jego synowie, Isildur i Anárion, faktycznie rządzili w tym kraju. Dlatego też jego imię otwierało poczet gondorskich monarchów. Na początku Trzeciej Ery Isildur zdał rządy w Południowym Królestwie swemu bratankowi, Meneldilowi. Przez następne stulecia władali Gondorem jego potomkowie (Linia Południowa), dopóki ich ród nie wygasł w 2050 roku.