Isengard (roh. Żelazo-ogrodzenie, sin. Angrenost) – forteca ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Opis Była to skalna twierdza zbudowana w Drugiej Erze przez Númenorejczyków z Gondoru. Została wzniesiona, by strzec Brodów na Isenie. Położona była u podnóży Gór Mglistych, nieopodal góry Methedras, w dolinie nazwanej później Nan Curunír.
Forteca składała się z kamiennego kręgu o średnicy około jednej mili, wewnątrz którego znajdowała się czarna wieża Orthank. Żadna ze znanych broni stworzonych w Śródziemiu nie mogła zniszczyć, czy nawet uszkodzić, tej budowli. Wznosiła się ponad 500 stóp ponad równinę Isengardu, a jej szczyt zakończony był poczwórnym czubkiem. Od Orthanku rozchodziły się promieniście drogi aż do murów obronnych. Jedyna brama wiodła na południe. Początkowo Isengard był porośnięty trawą i drzewami dzięki nawadniającej te tereny Isenie, która miała swoje źródła w północnej części doliny. W wieży znajdował się jeden z palantírów GondoruR. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 146..
Nazwa Orthank (w oryginale Orthanc), jak pisał Tolkien, miała podwójne znaczenie.