W 1947 przeprowadził się do Damaszku i znalazł pracę w gazecie „Al-Insza”. Cztery lata później był już jej redaktorem naczelnym. Razem z Fatihem al-Mudarrisem założył w 1951 Stowarzyszenie Pisarzy Syryjskich. W latach 50. XX wieku, pod wrażeniem rewolucji egipskiej został naserystą.
Dwukrotnie wyjeżdżał za granicę – był lektorem języka arabskiego w Pekinie, a następnie w Budapeszcie. Następnie do odejścia na emeryturę w 2000 pracował w syryjskim Ministerstwie Kultury. Mieszkał w Damaszku.
W pierwszym okresie twórczości literackiej Mina długo pracował nad kolejnymi utworami, do 1978 napisał ich jedynie cztery. W okresie drugim wydał dwadzieścia sześć powieści, jednak w ocenie krytyków stały one na niższym poziomie artystycznym.
Twórczość Był pierwszym syryjskim pisarzem realistycznymY. Sh'hadeh, Syryjska powieść po roku 1961, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, s.15. i jednym z wybitniejszych przedstawicieli tego kierunku w piśmiennictwie arabskim. Inspirację do swoich utworów czerpał z własnych doświadczeń, opisując życie najuboższych warstw społecznych w Latakii. Szeroki rezonans w całym świecie arabskim wywołała już jego pierwsza powieść Niebieskie lampy wydana w 1954. Akcja tego utworu toczy się w Latakii w czasie II wojny światowej, a jej bohaterami są Faris i Randa, para zakochanych biedaków.