Na emigracji związany był z rosyjskimi środowiskami skrajnej konserwatywnej prawicy. W latach 20. XX wieku poparł Hitlera, podróżował do Niemiec, spotykał się z działaczami NSDAP i przychylnie wypowiadał się o nazistowskiej polityce żydowskiej.
Zmarł w domu opieki w Wiedniu 16 kwietnia 1945 roku o godzinie 10 rano na zapalenie płuc i niewydolność serca.
Działalność publicystyczna i pisarska W 1904 Nikołaj Żewachow publikował na łamach pisma "Obywatel" cykl artykułów pt. Pisma ziemskogo naczalnika (Письма земского начальника; pol. Listy naczelnika ziemskiego).
Na emigracji wydał dwutomowe wspomnienia (w oryginale Воспоминания товарища обер-прокурора Святейшего Синода князя Н. Д. Жевахова) - pierwszy tom został opublikowany w 1923 w Monachium, drugi - pięć lat później w Nowym Sadzie. Trzeci tom wspomnień, nad którym pracował do 1944, ostatecznie nie został wydany i pozostał w archiwum monasteru Trójcy Świętej w Jordanville. W 1936 poświęcił również odrębną pracę swojemu przyjacielowi Siergijowi Niłusowi.