Po powrocie do niepodległej Polski był praktykantem w banku w Gdańsku. Równocześnie przez dwa semestry studiował na Politechnice Gdańskiej. W listopadzie 1919 wstąpił w Poznaniu w szeregi Wojska Polskiego. Służył w 66 pułku piechoty im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, w którym był organizatorem II baon tego pułku i jego dowódcą m.in. w okresie wojny polsko-bolszewickiej. W styczniu 1920 został wysłany na Front Północno-Wschodni i uczestniczył we wszystkich walkach pułku. W tym też roku został awansowany do stopnia kapitana.
19 lutego 1922 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:
Ponadto w uzasadnieniu „dowódca pułku podkreślał, że działo się to w okresie odwrotu wojsk polskich, gdy żołnierze byli już przemęczeni i naturalnie osłabieni”.
10 lutego 1922 na własną prośbę został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Toruń. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. W 1939 został zaliczony do pomocniczej służby wojskowej.