Józef Kaiser (ur. 6 lipca 1897 w Wadowicach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Karoliny z Matkowskich urodzony 6 lipca 1897 w Wadowicach, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. Od 1908 do 1910 uczył się w gimnazjum w Krakowie, następnie w szkołach wojskowych c. i k. Armii w Ems, Krakowie i Wiedniu. Zdał maturę, a następnie od 1 września 1916 do 17 sierpnia 1918 był słuchaczem Akademii Artylerii w Traiskirchen. Po jej ukończeniu został mianowany podporucznikiem i wysłany na front włoski, gdzie do listopada 1918 walczył w szeregach c. i k. Pułku Artylerii Polowej Nr 4 jako pierwszy oficer 4. baterii.
12 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. 9 stycznia 1919 jako młodszy oficer 3. baterii 11 pułku artylerii polowej (później przemianowanej na 6. baterię 4 pułku artylerii polowej) został wysłany z Krakowa na front w Małopolsce Wschodniej przeciwko Ukraińcom. Następnie walczył na wojnie z bolszewikami.