Kiedy opowieść dobiega końca, porucznik już wie, że będzie jego kolejnym towarzyszem wyprawy do królestwa Antinei, do której również popycha go nieubłagane przeznaczenie. Jakby dla potwierdzenia złowrogiego fatum niespodziewanie znów pojawia się mroczny Tuareg – Segheir-ben-Szeik, którego zadaniem jest poprowadzić go ku zgubie. thumb|200px|Dogasający ogień oświetlał jego twarz i odbijał się w straszliwych ciemnych oczach (Gyula Tornai – Człowiek w turbanie) Cechy utworu Fabuła tej powieści przedstawia zdarzenia na pograniczu legendy i rzeczywistości z wplecionym wyrazistym wątkiem romantycznym. Przygodowa opowieść o egzotycznej femme fatale została tu zręcznie spleciona z tajemnicą zaginionego lądu. Kanwą historii autor uczynił popularny znów temat Atlantydy i jej zagłady, pobudzony w wyobraźni współczesnych dociekaniami i badaniami XIX stulecia. Sama postać Antinei odwołuje się natomiast do archetypu samicy modliszki bezlitośnie uśmiercającej seksualnego partnera;