Rafał Antoni Wszędyrówny (ur. 24 października 1910 w Czerwinie, zm. 13 lutego 1988 w Łomży) – polski działacz sportowy, piłkarz i trener ŁKS Łomża.
Życiorys Ojciec Rafała Wszędyrównego był leśnikiem. Wczesne dzieciństwo spędził w Łomży, a następnie razem z rodziną przeniósł się do Rosji. Po rewolucji październikowej powrócił do Łomży i ukończył szkołę powszechną, a następnie seminarium nauczycielskie. Pasjonował się sportem, uprawiał wioślarstwo i grał w piłkę nożną, od 1928 grał w młodszej drużynie piłkarskiej Łomżyńskiego Klubu Sportowego. Kilka miesięcy później powołano go do wojska, dwuletnią służbę odbywał na torpedowcu ORP Mewa. W tym czasie zainteresował się boksem, trenował pod kierunkiem por. Romualda Nałęcz-Tymińskiego, reprezentując III klub bokserski Flota Gdynia uczestniczył w mistrzostwach Marynarki Wojennej, walcząc w wadze półśredniej pokonał wówczas własnego trenera. Podczas odbywających się w 1929 w Poznaniu mistrzostw armii dotarł do półfinału. Po przejściu do rezerwy w październiku 1930 powrócił do Łomży, gdzie zorganizował sekcję bokserską, w której był zarówno instruktorem i kierownikiem jak i zawodnikiem. Od połowy lat 30. był również sędzią koszykówki, podjął wówczas działania zmierzające do aktywizacji młodzieżowej drużyny ŁKS.