Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. Początkowo był przetrzymywany w więzieniu we Włodzimierzu Wołyńskim. 29 kwietnia 1940 został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD, prawdopodobnie wiosną 1940. Figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (pod poz. 46 na liście dyspozycyjnej nr 043/1, sporządzonej między 20 a 22 kwietnia 1940, i pod poz. 1331 na wykazie akt osobowych aresztowanych, wysłanych do NKWD ZSRR) . Ofiary tej części zbrodni katyńskiej grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 21 września 2012 mieści się Polski Cmentarz Wojenny w Kijowie-Bykowni.
Był żonaty, miał troje dzieci: Zbigniewa (ur. 22 marca 1902), rolnika, ochotnika Wojska Polskiego, który 32 miesiące spędził na froncie i został ranny w obie nogi, Jadwigę (ur. 1 listopada 1906) i Stanisława (ur. 24 czerwca 1908), rolnika.