Z dochodów uzyskanych m.in. przez handel]listami odpustowymi, Albrecht był w stanie hojnie finansować pracujących na jego dworze licznych mistrzów oraz wyposażać swoje dobra w rozmaite dzieła sztuki złotniczej, których gros stanowiły relikwiarze. W roku 1520 posiadał 42 ciał świętych i 8133 partykuł świętych. Większość tychże relikwii znalazło się w bogatych od strony zarówno materialnej jak artystycznej 353 relikwiarzach; liczba ta zawierała zarówno zabytki (głównie spuścizna po skarbcu Ernesta Wettyna) niektórych metryka sięga okresu dominacji sztuki romańskiej, jak powstałe na zlecenie Albrechta von Brandenburga.

Pogrążony w długach zaciągniętych u Fuggerów arcybiskup został zmuszony część majątku sprzedać. Część relikiwarzy wykupili hierarchowie Magdeburga i Halberstadt. W 1541 roku luteranie przejęli Halle w tym część dóbr należących do Albrechta ten zaś przeniósł się do Aschaffenburga zabierając skarbiec wraz z relikwiarzami oraz lwią część dzieł ruchomych gromadząc je m.in. w zamku Johannisburg. Niecałe stulecie później wskutek wojny trzydziestoletniej gros dziedzictwa po Albrechcie von Brandenburg została zniszczona i zrabowana m.in. przez Szwedów którzy w 1632 roku wywieźli część skarbów głównie do Uppsali i Sztokholmu gdzie znajdują się do dziś.