Próbę czasu przetrwało zaledwie ponad 20 relikwiarzy lub ich fragmentów.
Pierwotny skarbiec Pomimo takiego stanu bogactwo i wygląd skarbca z Halle znany jest z dwóch inwentarzy sprawionych za życia kardynała. Około 1486–1520 r. powstała wersja drukowana wzbogacona drzeworytami Wolfa Trauta - norymberskiego mistrza z kręgu Albrechta Dürera. Około 1526 roku powstał drugi inwentarz w formie manuskryptu z barwnymi iluminowanymi przedstawieniami wszystkich relikwiarzy. W zestawieniu z zachowanymi dziełami ilustracje, zwłaszcza drugiego inwentarza wykonano pieczołowicie z uwzględnieniem najmniejszych szczegółów. Oryginalny rękopis przechowywany jest w Hofbibliothek w Aschaffenburgu. Od strony stylistycznej relikwiarze powstałe na zlecenie Albrechta von Brandenburg stanowiły syntezę stylistyczną. Późnogotycki charakter widoczny jest w przepychu dekoracji ornamentalnej (motywy roślinne, charakterystyczny "astwerk") stosowano motywy architektoniczne takie jak maswerki, laskowania, wimpergi, fiale. W niektórych dziełach złotniczych pojawiały się ornamenty typowe dla renesansu;