nadto zamiłowanie do form znanych z włoskich traktatów. Dzieła oznaczały się niezwykłą profuzją, częstokroć wykorzystywano najlepszy kruszec i kamienie szlachetne, emalie. W przypadku relikwiarzy typu antropomorficznego, widoczne było balansowanie między konwencjami charakterystycznymi dla gotyku jak renesansu.
Spośród starszych relikwiarzy wyróżniało się m.in. gotyckie popiersie relikwiarzowe św. Henryka nakryte koroną. Ten typ reprezentowały również liczne relikwiarze powstałe za życia kardynała m.in. św. Erazma. Jednym z największych dzieł była naturalnej wielkości figura relikwiarzowa św. Maurycego patrona Magdeburga, której uzbrojenie było wykonane ze srebrnej blachy. Relikwiarz ten znany jest z obrazu Lucasa Cranacha Starszego. Inny relikwiarz św. Maurycego miał formę popiersiową, kolejny charakteryzował się ażurową, rozbudowaną strukturą architektoniczną o późnogotyckich formach. Na wieńczącej całość wieży umieszczona została mała figurka świętego w klasycznej konwencji ikonograficznej. Spośród relikwiarzy w typie scenicznym Albrecht von Brandenburg posiadał m.in. monumentalne kompozycje rzeźbiarsko-złotnicze przedstawiające Przemienienie Pańskie oraz Zmartwychwstanie. Spośród starszych relikwiarzy typu scenicznego w skarbcu znajdowała się figura Madonny z Dzieciątkiem w asyście aniołów.