Rudolf Stanisław Ksieniewicz (ur. w Kiertelu, zm. wiosną 1940 w Kijowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Anny z domu Rehesaar urodzony 9 stycznia 1898 we wsi Kiertel na wyspie Hiuma, należącej do ówczesnej guberni estońskiej. Rodzina ojca należała do szlachty zamieszkałej na terytorium guberni mińskiej. W 1905 przeniósł się z rodzicami i czworgiem rodzeństwa (dwie siostry i dwóch braci) do Haapsalu, gdzie uczęszczał do szkoły miejskiej. Na początku 1908 przeniósł się z rodziną do Ufy, gdzie skończył szkołę miejską z prawem sześcioklasowego gimnazjum przy Instytucie Nauczycielskim.
W maju 1915 jako ochotnik wstąpił do armii rosyjskiej i został wcielony do 144 zapasowego batalionu piechoty. został podoficerem. 20 lipca tego roku został skierowany do 1 Szkoły Praporszczyków w Peterhofie. został mianowany chorążym, a 6 grudnia 1915 wysłany na front, gdzie został wcielony do 6. kompanii 50 syberyjskiego pułku strzelców na stanowisko młodszego oficera. 3 lipca 1916 nad rzeką Ķekaviņa koło Rygi został kontuzjowany. W listopadzie wrócił do pułku, z którym walczył w Małopolsce Wschodniej jako dowódca 1.